آسیب های اجتماعی نوظهور: وندالیسم
اگرچه به گفته آسیب شناسان اجتماعی، همه نابهنجاری ها معلول ناسازگاری هایی است که بر روابط فرد و جامعه حاکم است ولی باید توجه داشت که در همه دوره های تاریخی بنا به ماهیت و طبیعت ساختارها، سازمان ها، نهادها و روابط اجتماعی، تولید، اشکال و انواع خاصی از کج روی ها و نابهنجاری های اجتماعی در جوامع بروز و نمود یافته است، از این رو در برخی از دوره های تاریخی بعضی از رفتارها را رفتارای کج رو تعریف کرده اند.
به عبارت دیگر با تغییر ساختارها و مناسبات اجتماعی نه تنها اشکال و انواع جدیدی از نابهنجاری ها پدید آمدند، بلکه میزان شیوع و رواج و نیز معنی و مفهوم آن ها تغییر یافته است. جامعه شناسان اظهار می کنند، جنایت در واقع تعیین کننده مرزهای وجدان اجتماعی و اخلاق جمعی است. بدین گونه جنایت با وجدان جمعی وابستگی دارد، اگر وجدان جمعی دگرگون شود و تحول یابد، مفهوم نابهنجاری نیز دگرگون می شود و تحول می یابد. وندالیسم در زمره آن دسته از انحرافات و بزهکاری در جامعه جدید نمود و ظهور یافته است. دانشمندان آن را مرضی مدرن و نو ظهور دانسته اند که به عنوان یک معضل اجتماعی تا نیم قرن پیش مطرح نبود.
وندالیسم مرضی نوظوهور در جامعه جدید است که عکس العملی است خصمانه و واکنشی است کینه توزانه به برخی از صور فشارها، تحمیلات ناملایمات، شکست ها و … . در متون جامعه شناسی انحرافات و آسیب شناسی اجتماعی وندالیسم مکررا به مفهوم داشتن نوعی روحیه بیمارگونه به کار رفته که مبین تمایل به تخریب آگاهانه، ارادی، خودخواسته اموال، تاسیسات و متعلاقات عمومی است. صاحب نظران این مسئله را به عنوان جنایتی خورد و از انواع بزهکاری جوانان به شمار آورده اند.
آمارها حکایت از وسعت، شدت دامنه، تعدد و تنوع وندالیسم در بخش های خدمات محیط زیست، آموزش، بهداشت، تفریحات و نظایر آن ها و نیز سنگینی خسارت وارده و هزینه های تعمیر و تعویض وسایل و اشیاء تخریب شده دارد. اصولا بیشتر رفتارهای بزهکارانه نظیر وندالیسم مانند دزدی از مغازه ها، تخریب اموال عمومی و … در سنین نوجوانی و جوانی (۱۵ الی ۲۵) دیده شده است. آگاه سازی خانواده ها در این امر و آشنایی آن ها با این موضوع می تواند در مقابله با اشاعه و گسترش آن تاثیر گذار شود.