هنر زندگی کردن ویژه بزرگسالی اول (جوانی) پسران
به عقیده اریکسون بزرگسالان ۳ مرحله را پشت سر می گذارند که هریک از آن ها، فرد را با فرصت ها و مخاطرات مواجه می سازد (منطقه عطفی برای بهتر شدن یا بدتر شدن). تعارض روانی مهم اوایل بزرگسالی، صمیمیت در برابر انزوا است. این تعارض در افکار و احساسات جوانان نسبت به متعهد ساختن دائمی خود به یک همسر صمیمی منعکس می شود.
در مورد پسران (دوران جوانی) بدین گونه است که آن ها مایلند از والدین خود استقلال مالی کسب کنند ویا خیلی از آن ها همچنان درگیر جست و جوی هویت هستند. با این حال صمیمیت ایجاب می کند که آن ها تا اندازه ای از استقلال نویافته خود دست بردارند و هویت خویش را مطابق با ارزش ها و تمایلات دو نفر، نه فقط خودشان توصیف کنند. پسران جوانی که صمیمیت کسب کرده اند، در روابط دوستی و ارتباط های شغلی، یا دیگر، صبور و پذیرای تفاوت های موجود در پیشینه افراد و ارزش های آن ها هستند.
اصولا جوانان در مدت اشتغال ۳۰ سالگی، ساختار زندگی خود را ارزیابی مجدد می کنند و می کوشند اجزایی را که به نظرشان نامناسب هستند، تغییر دهند. آن هایی که درگیر شغل خود هستند هنوز مجردند، سرگرم یافتن یک شریک زندگی می باشند با این حال، مردان به ندت ترجیح شغلی و خانوادگی خود را عوض می کنند، در حالی که زنان شغل گرا گاهی این کار را انجام می دهند.
مردان برای به اوج رساندن ساختار زندگی اوایل بزرگسالی روی برخی روابط و آرزوها تاکید میکنند و سایر روابط و آرزوها را در درجه دوم اهمیت قرار می دهند.
آموزش و آگاه سازی جوانان در این سنین باعث پیشرفت در زمینه محکم کردن جایگاه آنان در خانواده، کار و جامعه می شود و در عین حال باعث می شود جوانان در داخل ساختار خود پیشروی کنند.