هنر زندگی کردن ویژه بزرگسالی دوم (میانسالی) خانم ها
میانسالی معمولا در حدود ۴۰ سالگی آغاز می شود و تقریبا در ۶۰ سالگی به پایان می رسد. این مرحله با محدود شدن انتخاب های زندگی و احساس کوتاه شدن آینده مشخص می شود. به طوری که بچه ها خانه را ترک می کنند و مسیرهای شغلی واقعی تر می شوند. توصیف میانسالی به صورت دیگر دشوار است. زیرا تنوع زیادی در نگرش ها و رفتارها وجود دارد. برخی افراد در ۶۰ سالگی از لحاظ جسمانی و عقلانی جوان به نظر می رسند، به طوری که فعال و خوش بین اند و به احساس آرامش و ثبات دست یافته اند. برخی دیگر در ۳۵ یا ۴۰ سالگی احساس پیری می کنند، انگار که زندگی آن ها به آخر رسیده و رو به سرازیری است.
در مورد زنان انتقال به میانسالی که طی آن باروری کاهش می یابد، دوران دگرگونی جسمی نامیده می شود. این حالت بین زن و مرد کاملا متفاوت است زیرا توانایی تولید مثل در زنان را خاتمه می دهد در حالی باروری مردان کاهش می یابد ولی حفظ می شود. زنانی که تحصیلات بیشتری دارند و شغل گرا هستند و زندگی بیرون از خانه آن ها رضایت بخش است، در مقایسه با زنانی که تحصیلات کمتری دارند، در مورد این دوران از نگرش مثبت تری برخوردارند.
با توجه به موارد مطرح شده یکی از دوران های آسیب زا در زندگی زنان همین دوره است. بسیاری از بحران ها در همین دوره ظهور می کند، به خصوص بحران هایی که در اثر هجوم پرسش های متعدد که قبلا فرصتی برای آن ها وجود نداشته ایجاد می شود. زنان در دوره میانسالی نگاه نافذ و عمیق به زندگی خود می افکنند و به ارزیابی دقیق آن می پردازند.
این دوره تحولی که نیازمند تحولات اساسی است ، ضرورتا دوره بحرانی نیست و زنی که از سلامت روانی برخوردار است خود را در سراشیبی سقوط احساس نمی کند بلکه آن را دورانی سازنده می یابد که از تصمیم گیری های عجولانه و پرداختن به اعمال نادرست فاصله دارد.
سلامت روانی در این دوران به وسیله آموزش سبک زندگی و مهارت های آن افزایش می یابد و زنان می توانند این دوره را که یکی از دوره های حساس زندگی شان است به آسانی پشت سر بگذارند و با تحولات فیزیولوژیکی و درونی و بیرونی این دوره از قبل آشنا شوند و راهکارهای مفید برای پربار کردن زندگی خود در این دوره را یادبگیرند.