آسیب های اجتماعی: آسیب های نوظهور
پیشگیری و کنترل آسیب های اجتماعی همواره یکی از دغدغه های برنامه ریزان اجتماعی بوده است. برنامه ریزی برای کاهش و پیشگیری از آسیب های اجتماعی مستلزم شناخت و تبیین این آسیب های اجتماعی و نیز شناخت شیوه های اجرایی پیشگیرانه و مزایا و چالش های عملی آن هاست. در جامعه ایران رشد آسیب های اجتماعی نگران کننده است. یکی از نگرانی ها این است که برخی از این آسیب ها به لحاظ تعداد و به لحاظ کیفیت گسترده شده و به صورت درون ریز در لایه های زیرین جامعه جای می گیرد.
پس از گذشت زمان وقتی به سطح می آیند درمانشان بسیار سخت می شود. وجود جعیت نسبتا زیاد معتاد و حاشیه نشین و دارای اسکان غیر رسمی، شکاف نسل، بحران هویت، قانون گریزی، دور زدن قانون، اختلاس تکدی گری، جنایت و روند رو به افزایش آن نشان دهنده این گستردگی می باشد. در حال حاضر در ایران روند آسیب های نو پدید، روند سریعی داشته است، آسیب های ناشی از فضای مجازی، هرزه نگاری، قرص های روانگردان صنعتی و آسیب های مختلفی که خیلی در ایران جایگاه نداشته و در زمان حال به صورت مشکل و آسیب اجتماعی بروز کرده است.
آسیب های نوپدید آسیب های مرتبط با فناوری جدید است که آسیب های ناشی از استفاده از ماهواره، بازی های رایانه ای، تلفن همراه و اینترنت می تواند در این مجموعه قرار گیرد. اگر از این فضا ها به صورت غیر مناسب استفاده شود، آسیب هایی همچون تهاجم فرهنگی، از بین رفتن قبح روابط نامتعارف، مصرف مشروبات الکلی، پرخاشگری، عشق های مثلثی، تزلزل بنیان خانواده، ارتباطات نامشروع، رواج مدهای غربی، شیطان پرستی و فرقه های انحرافی از که از طریق شبکه های تلوزیونی افراد زیادی را جذب کرده است در پی خواهد داشت. بنابراین با توجه به توسعه این آسیب ها که اثر مستقیمی در بروز آسیب های اجتماعی از جمله طلاق، فرار دختران، خشونت، پرخاشگری ها و … دارد.باید برنامه ریزی دقیقی برای پیشگیری و مقابله با این آسیب ها انجام شود.