آسیب های اجتماعی: فرار از منزل
پدیده فرار از منزل به عنوان یکی از معظلات اجتماعی که اثرات سوئی در سطح زندگی اجتماعی از خود بر جای می گذارد تعریف می شود. این پدیده اگر چه در نگاه اول یک اقدام فردی است اما نتایج و پیامدهای مرتبط با آن منجر به یک پدیده اجتــماعی می شود، دانشمندان علوم اجتماعی فرار را به معنی دور شدن از منزل به مدت ۲۴ ساعت یا بیشتر می دانند که بدون اطلاع والدین یا بر خلاف میل آن ها صــورت می گیرد.
پدیده فرار از منزل به ویژه در دختران و زنان از پدیده های مهــم و مورد بررسی توســط روان شناسان، روان پزشکان، جامعه شناسان و مربیان تربیتی است که عوامل و متغیرهای زیادی در ارتباط با آن شناخته شده اند. در خــصوص عوامل بروز فرار می توان به دو دسته عوامل بیرونی یا اجتماعی و عوامل درونی یا روانی اشاره کرد، به عنوان مثال خانواده یکی از عوامل اجتماعی (بیرونی) و شخصیت فــرد به عنــوان یکی از عــوامــل درونــی مطرح، می باشد، زنان و دختران ممکن است به خاطر طیف گسترده ای از دلایل مانند جستجوی استقلال و خودمختاری، واکنش خشم آلود نسبت به محیط و افراد و تلاش برای راحتی، آینده سازی، خلاصی از نزاع و کشمکش با والدین، سطح فرهنگ خانواده، شیوه های تربیتی والدین، طلاق، مرگ و فقر، طرد شدگی، ناســازگاری با ارزش ها، نــجات از صــدمات روانی جسمانی و جنسی، اعتیاد، روابط بی مهابای جنسی و سایر رفتارهای مخاطره آمیز خانه های خــود را ترک می کنند.
ماهیــت فرار را می تــوان از دیدگاه های مختلف بررسی کرد. از دیدگاه روانکاوی فرار نوعی مکانیسم دفاعی و یا واکنش جبرانی تسلی بخش است که فرد برای نجات و رهایی از رنج ها به آن تن می دهد. فرار دختران از خانه اگرچه در نگاه اول پدیده ای فردی است، اما با توجه به پیامدهای سوء آن که در نظم اجتماعی اختلال و آشـفتگی ایجـاد مـیکنـد، منـشاء بـسیاری از رفتارهـای ضداجتماعی و انحرافی مانند خودفروشی، اعتیاد به مواد مخدر و مشروبات الکلی، توزیـع مواد مخدر، تشکیل باندهای فساد و فریب سایر زنان و دختران، رواج روسپیگری و شـیوع انواع بیماریهای مقاربتی و… میشود و نه تنها آنان را در معرض آسیبهای جدی روانـی و جسمی قرار میدهد، بلکه در صورت عدم انجام اقدامات مؤثر بـرای حـل آن بخـشی از نیروی کار و تولید جامعه و سلامت جسم و روان تعـداد قابـل تـوجهی از مـادران فـردای جامعه از دست خواهد رفت.