توانمندسازی فردی

در مفهوم پایه اصطلاح توانمندسازی به معنای ساده قدرتمند شدن می‌‌باشد. ایجاد توانمندسازی فردی شامل بازتاب دادن ارزش‌‌ها، مهارت‌‌ها و اهداف شخصی و آمادگی برای تغییر رفتار خود به منظور دستیابی به اهداف است همچنین این اصطلاح به معنای آگاهی از این موضوع است که دیگران نیز اهداف و ارزش‌‌های خودشان را داشته‌‌ که می‌‌تواند از اهداف و ارزش‌‌های ما متفاوت باشد.

توسعه توانمندی‌‌سازی فردی شامل ایجاد برخی تغییرات اساسی در زندگی است که همیشه یک فرآیند آسان به حساب نمی‌‌آید. درجه تغییرات مورد نیاز، بسته به نقطه شروع افراد، از فردی به فرد دیگر متفاوت است. توانمندسازی فردی بر این باور استوار است که هر چه طیف واکنش‌‌هایی که یک فرد در خود توسعه می‌‌دهد تا بتواند از عهده مسائل برآید بزرگتر باشد، شانس او برای مقابله مؤثر با مشکلات در موقعیت‌‌های گوناگون زندگی بزرگتر خواهد بود.

 توانمندسازی فردی به نگرش‌‌هایی مربوط است که ظرفیت‌‌های شخصی را می‌‌سازند. این نوع توانمندسازی، شامل ایجاد اعتماد در مردم، احساس ارزشمندی، افزایش عزت نفس، توسعه مکانیزم‌‌های مقابله‌‌ای یا افزایش مهارت‌‌های فردی به منظور داشتن انتخاب‌‌های سالم‌‌تر است. توانمندسازی فردی به این معناست که مردم احساس کنند بر زندگی‌‌شان کنترل دارند. این احساس خصوصا از آن‌‌جا که تاثیر مسقمی بر سلامت روان و جسم انسان‌‌ها دارد از اهمیت ویژه‌‌ای برخوردار است. ضمن این‌‌که توانمندسازی فردی پایه‌‌ای برای افزایش کنترل مردم بر زندگی‌‌شان محسوب می‌‌شود.