آسیب های اجتماعی: خشونت
رسانیدن هر نوع ضرر به دیگران را خشونت گویند. اساس خشونت را ضرر رسانیدن به دیگران تشکیل می دهد. خواه ضررهای مادی باشد یا معنوی، جسمی باشد یا روانی و یا به اشکال دیگر صورت گیرد. خشونت عبارت از آن نوع عمل فردی یا گروهی است که باعث صدمه فیزیکی یا روانی گردیده و به ارزش های دیگران صدمه می رساند.
معمولاً خشونت با مفهوم پرخاشگری به کار برده می شود و در تعریف پرخاشگری آمده است اعمال خصمانه ای که از روی عمد صورت می گیرد و به افراد و اشیاء آسیب می رساند. در تعریفی دیگر خشونت پدیده جدیدی نیست اما به علت بعد گسترده آن به تازگی مورد بررسی قرار گرفته است و این بررسی ها نشان داده که خشونت در درون خانواده از دو جهت تأثیرگذار است: شخصی و اجتماعی. در جنبه شخصی، قربانی خشونت آسیب بدنی می بیند، تحقیر می شود. شخص خشونت دیده اگر کودک باشد، تا آخر عمر بقایای آثار خشونت با او همراه است.
از بعد اجتماعی نیز خشونت های خانوادگی نوعی بی اعتمادی نسبت به افراد به وجود می آورد. به طور کلی خشونت پدیده ای است که به مذهب، به طبقه اجتماعی و سطح سواد کمتر ارتباط دارد. تظاهرات خشونتی با شرایط اجتماعی که روز به روز رو به خشونت می رود، نمود پیدا می کند.
خشونت جزو مسائل اجتماعی حاد به شمار می رود که در تمام مناطق جغرافیایی و در میان تمـام گـروه هـای دینـی، نـژادی و در تمـام سطوح تحصیلی، شغلی، اقتصادی و اجتماعی مشاهده می شود. گزارش های رسانه ها و نتایج پژوهش های مختلـف در اکثـر کـشورهای دنیـا نشان می دهد که خشونت در سال های اخیر افزایش یافته و جدی تر شده است. در جامعه ی امروز به دلایلی چون گسترش فقر، عدم توجه به مسائل معنوی و انسانی گرایش به خوشگذرانی ها، سقوط خـانواده و ارزش های تربیتی و بالاخره گشترش ماشینیسم سبب بدبینی و ترس از آینده و در نهایت خشونت و پرخاشگری شده است.