فرزند پروری ویژه ۲ تا ۶ سالگی
۲ تا ۶ سالگی اغب سال های بازی نامیده می شود. در اوایل کودکی رشد بدن در مقایسه با ۲ سال اول کاهش می یابد، با این حال هر سال قد کودکان به طور متوسط ۵ تا ۸ سانتی متر و وزن آنها ۲۵ کیلوگرم افزایش می یابد. مغز نیز بین ۲ تا ۶ سالگی از ۷۰ درصد به ۹۰ درصد وزن خود در بزرگسالی افزایش می یابد. بر طبق نظریه اریکسون، کودکان در این سن با به کارگیری مهارت های ذهنی و حرکتی می خواهند خودشان انتخاب کنند و تصمیم بگیرند.
کودکان از طریق بازیِ وانمود کردن، نوع آدمی را که می توانند بشوند کاوش می کنند. ابتکار عمل، احساس بلند پروازی و مسئولیت زمانی شکل می گیرد که والدین از درک جدید هدف و مقصود در فرزند خود حمایت کنند. با توجه به این که کودکان با گذشتن از هر مرحله از نظر شناختی به مرحله بالاتری می رسند.
والدین بهتر است از شرایط رشدی و توقعات روانشناسی کودک در هر رده سنی اطلاع داشته باشند و با رفتارهای نادرست باعث تثبیت در یک مرحله نشوند. کودکان ۲ تا ۶ سال در مرحله پیش عملیاتی هستند، معمولا خود محورند و دارای منطق متفاوت با افراد بزرگسال می باشند و حرف بزرگسالان را متوجه نمی شوند. در این سنین اگر والدین از فرزند خود زیاد توقع داشته باشند و او را بیش از حد کنترل کنند موجب احساس گناه در او می شوند.
در این دوره معمولا اضطراب دلبستگی شکل می گیرد و معمولا این اضطرابات به همراه خود، اختلالات خوردن و اختلالات دفعی را می آورد. کودک در این سن نسبت به هرآنچه قبلا می دیده و برای مدتی نمی بیند به این فکر می رسد که دیگران آن را از دست داده اند. این موضوع وقتی می تواند باعث ایجاد مشکل شود که کودک برای مدتی پدر یا مادر خود را نبیند و فکر کند آن ها را از دست داده است که این احساس فقدان باعث واکنش اضطرابی می شود.
در این سن کودک به سمت مسؤلیت پذیری و مستقل شدن پیش می رود و گاهی این خود مختاری و تمایل به استقلال و ابراز وجود باعث به وجود آمدن رفتارهای منفی مثل نافرمانی نسبت به حرف های والدین، پرخاشگری و … می شود و در اینجا اهمیت روانشناسی کودک مشخص می شود و نقش خانواده و آگاه سازی خانواده ها در مورد فرزندانش بسیار حائز اهمیت است.